Aktualizacja holenderskiej ustawy o opium: zakaz syntetycznych kannabinoidów już obowiązuje

Od 1 lipca 2025 r. nastąpi istotna zmiana w rozporządzeniu Holenderski Opiumwet (Ustawa o opium) weszła w życie, co ma bezpośrednie konsekwencje dla wszystkich osób zaangażowanych w sektor kannabinoidów — w tym producentów, importerów, eksporterów i badaczy.

Aktualizacja dotyczy syntetycznych kannabinoidów, znanych również jako kannabimimetyki. Są to substancje tworzone w laboratorium, które mają naśladować działanie naturalnie występujących kannabinoidów, takich jak THC. Ze względu na ich często nieprzewidywalną moc i nieuregulowany skład, syntetyczne kannabinoidy są pod coraz większą kontrolą w UE i na świecie.

Co się zmieniło?

Zgodnie ze zmienionym prawem wszystkie substancje mieszczące się w zdefiniowanej modułowej strukturze chemicznej (szczegółowo opisane poniżej) są teraz zakazane w Holandii. Oznacza to, że nielegalne jest:

• Przywożenie tych substancji do Holandii lub wywożenie ich z Holandii;
• Przygotowywać, przetwarzać, obrabiać, sprzedawać, dostarczać, dystrybuować lub transportować je;
• Posiadaj je w dowolnej ilości;
• Można je wytwarzać w dowolnej formie.

Dotyczy to wszelkich substancji lub preparatów, które odpowiadają konkretnym ramom chemicznym, obecnie określonym w Liście IA Ustawy o opium.

Czym właściwie są kannabimimetyki?

•  Kannabimimetyk lub syntetyczny kannabinoid to każdy związek chemiczny odpowiadający następującej strukturze modułowej: 
  element konstrukcyjny A, który jest połączony w określonej pozycji z (elementem konstrukcyjnym A)
• most
• do elementu konstrukcyjnego B (element strukturalny B)
• i ma łańcuch boczny w określonej pozycji (zijketen) 

 Rysunek 3 ilustruje strukturę modułową 1-fluoro-JWH-018. 

 Rysunek 3

1-fluoro-JWH-018 ma jako element strukturalny A: indolo-1,3-diyl, grupę karbonylową w pozycji 3 jako mostek, grupę 1-naftylową jako element strukturalny B i grupę 1-fluoropentylową w pozycji 1 jako łańcuch boczny. 

Element konstrukcyjny A, most, element konstrukcyjny B i łańcuch boczny są definiowane w następujący sposób: 

 Element konstrukcyjny A 

Element konstrukcyjny A obejmuje układy pierścieniowe od a do e, jak opisano poniżej. 
Te układy pierścieniowe mogą być podstawione w pozycjach 5, 6 i 7 następującymi atomami lub grupami atomowymi: wodorem, fluorem, chlorem, bromem, jodem, grupą metylową, metoksylową i nitrową. 
Te podstawniki są określane na rysunkach od a do e jako R1, R2 i R3. 
Falista linia wskazuje punkt mocowania mostka, a linia przerywana wskazuje punkt mocowania łańcucha bocznego. 

Most 

Most może składać się z następujących grup cząsteczkowych połączonych z elementem konstrukcyjnym A, zgodnie z definicją podaną w pkt 2.1: 

• a) grupy karbonylowe i azakarbonylowe;
• b) grupa karboksamidowa (grupa karbonylowa jest przyłączona do elementu strukturalnego A);
• c) grupa karboksylowa (grupa karbonylowa jest przyłączona do elementu strukturalnego A); i
• d) heterocykliczna struktura pierścieniowa składająca się z maksymalnie 5 atomów, bezpośrednio przyłączona do miejsca wiązania elementu strukturalnego A. 

Element konstrukcyjny B 

Element strukturalny B może składać się z dowolnej chemicznie możliwej kombinacji węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu lub jodu o maksymalnej masie cząsteczkowej 400 u i może zawierać następujące grupy cząsteczkowe:

• a) Jakakolwiek podstawiona nasycona, nienasycona lub aromatyczna struktura pierścieniowa, włączając w to struktury pierścieniowe policykliczne i heterocykliczne, które mogą być również połączone z mostkiem poprzez podstawnik;
• b) Jakakolwiek możliwa podstawiona grupa łańcuchowa z ciągłym łańcuchem nie większym niż 12 atomów (nie licząc atomów wodoru). 

Łańcuch boczny 

Łańcuch boczny obejmuje następujące grupy cząsteczkowe przyłączone do elementu strukturalnego A, jak opisano w punkcie 2.1: 

• a) Nasycone i mononienasycone, rozgałęzione i nierozgałęzione łańcuchy węglowodorowe, które mogą również zawierać atomy tlenu i/lub siarki w łańcuchu. Łańcuchy te mogą również zawierać podstawniki fluoru, chloru, bromu, jodu, trifluorometylu i/lub cyjano. 
  Zaliczają się do nich również podstawniki zawierające tlen i/lub siarkę o ciągłym łańcuchu, obejmującym heteroatomy, liczącym od 3 do 7 atomów (z wyłączeniem atomów wodoru).
• b) Struktury pierścieni nasyconych, nienasyconych i aromatycznych, bezpośrednio przyłączone lub połączone poprzez grupę metylenową, etylenową lub 2-oksoetylenową, w tym heterocykliczne struktury pierścieniowe. Obejmuje to również pochodne z podstawnikami fluoru, chloru, bromu, jodu, trifluorometylu, metoksylu lub cyjano na pierścieniu, jak również pochodne, w których azot pierścienia ma grupę metylową lub etylową.